Om heel eerlijk te zijn, ik ben echt wel tevreden over Android als smartphone OS vanaf 4.0, maar dan alleen in zijn oorspronkelijke vorm d.w.z. zoals die terug te vinden is op de Nexus phones. Ik heb het er hier al eerder over gehad en al die extra's die fabrikanten erop gooien, hoeven voor mij echt niet. Dat ze die dingen dan als downloadbare extra's aanbieden prima, dan heb je de keuze. Daarentegen zomaar een deel van de storage moeten opofferen aan zaken die geen meerwaarde bieden voor mij, nee bedankt.
Eén van de voordelen van iOS is dat je daar wel meerdere Gb vol kan planten met apps, daar waar er in Android wel degelijk een limiet ingebouwd zit en je niet de volledige storage ruimte voor apps kan benutten. En ja, geeks downloaden veel apps, dus die ruimte is nodig.
Stilaan begint mijn Nexus S op leeftijd te komen en dus begint het weer te jeuken ...
Eigenlijk wil ik terug een Nexus en de 4 kan je al in Duitsland vinden voor 369€ (hier bijvoorbeeld) ... maar een andere belangrijke eis van mijn kant is dat ik nu wel eens echt goede foto-kwaliteit wil en daar scoort de 4 eerder matig op ...
Google heeft de oplossing, maar dan alleen voor mensen die in US wonen helaas ... ze voorzien de Samsung Galaxy S4 van een Nexus software uitvoering ... eigenlijk ideaal, alleen kan ik 'm hier niet kopen. Zeer vervelend. Is dat nu zo moeilijk Google, om die dingen overal uit te brengen? Het is behoorlijk hatelijk voor de rest van de wereld om zo sterk de prioriteit op de thuismarkt te leggen, terwijl jullie toch een multinational zijn. Allicht zal het slechts luttele minuten duren, na het uitbrengen van deze versie, eer je het image kan downloaden en zelf flashen op je "standaard Samsung" S4, alleen help je daarmee in principe de garantie om zeep, wat je eigenlijk niet wil, zeker niet bij een nieuw toestel uit de top range zoals dit.
Ach ja, ik zal dan maar proberen om nog wat geduld uit te oefenen ... allicht komen er later dit jaar nog alternatieven op de markt en wie weet, misschien schakel ik vroeg of laat toch nog over op Apple ... daar is iedereen die het verschil niet kent tussen $ en € tenminste min of meer gelijk voor de wet.
7 weken na mijn ACL operatie ...
Tempus fugit, zoals de Romeinen zeggen ... al moet ik bekennen dat die eerste 3 weken gekluisterd aan onze sofa naar mijn beleving de tijd toch behoorlijk traag voorbij maalde ...
Niet mogen steunen betekent immers je met 2 krukken voortbewegen en dat is alles behalve handig, zo kan je amper dingen verplaatsen, probeer anders maar eens een vaatwasser in en uit te laden ofzo ... of zelfs gewoon een kop koffie van de keuken naar de living te brengen. Nee, eigenlijk moet je voor zowat bijna alles wel de hulp van iemand inroepen en dat gaat snel vervelen (voor beide partijen).
Maar goed, ze gaan uiteindelijk wel voorbij die vervelende eerste 3 weken en behalve een zwelling van mijn onderbeen (10 dagen na de ingreep), waarschijnlijk door verplaatsing van allerhande vloeistoffen en stolsels in de knie en het been, verliep alles volgens planning en zonder verdere complicaties.
Die eerste week dat je dan eindelijk mag/moet beginnen steunen is ook niet evident ... je moet dan immers eerst wat steunen maar nog steeds je 2 krukken gebruiken en dat laten evolueren naar 1 kruk om ten slotte zonder krukken te eindigen. Geloof me, de wil om dat te doen is er zeker, want je wil graag terug enige zelfstandigheid en onafhankelijkheid bemachtigen ... maar zoals met alles (en zeker na 3 weken te hebben platgelegen met de benen omhoog) gaat dit niet van de ene dag op de andere.
Mijn linker dijbeen was ook nog maar een fractie van wat het geweest was (duidelijk te zien naast het rechter), wat een normaal gevolg is van het niet gebruik maken van deze spieren, ook dat moet weer helemaal terug opgebouwd worden.
Maar goed, eens ook die (nog steeds moeilijke) week voorbij, heb je zeker nog een paar weken nodig om echt goed mobiel te worden. Het steeds verder plooien en strekken van de knie en het tegelijk opbouwen van spiermassa zorgt daarvoor. Naast het dagelijks half uur kine en het fietsen op de hometrainer thuis, moet je van elk moment in de zetel gebruik maken om plooi- en strek-oefeningen uit te voeren.
Sinds vorige week ben ik ook gestopt met het dragen van mijn brace. Aangezien deze toch al enige tijd het volledig plooien en strekken toeliet, vond ik dat deze nog maar weinig meerwaarde bood en mij eigenlijk meer hinderde dan steun gaf. Uiteraard beveelt men het dragen hiervan wel nog aan, indien je meer risicovolle activiteiten zou gaan beoefenen, maar de behoefte om (uitgezonderd op de hometrainer of in een zwembad) aan sport te gaan doen, ontbreekt mij voorlopig nog volledig (en dat zal nog wel een hele tijd zo blijven). In principe zou 9 maanden na de operatie je terug alle activiteiten (incl. voetbal) mogen hervatten, maar tot het spelen van een match (niet gewoon een balletje trappen met de kinderen), zal men mij niet gauw meer kunnen overhalen.
Ondertussen stap ik al bijna weer zonder te manken ... mijn knie strekt zich nog niet 100% vanzelf (er moet nog steeds wat druk op uitgeoefend worden), maar toch bijna en met nog wat kine komen we er wel.
En is dat nu zo'n zware ingreep als ze zeggen en zou je er opnieuw voor gaan?
Ja en Ja. Voor iedereen jonger dan zestig en voor alle actieve zestigplussers, is er eigenlijk geen keuze, dan kies je voor een operatie. En ja, het moment waarop de specialist me zei dat niet alleen mijn meniscus gescheurd en omgeplooid was, maar ook mijn voorste kruisband volledig over was ... dat zal mij nog lang bij blijven, dat was een slag in mijn gezicht. Maar goed, het is (voorlopig toch) allemaal goed afgelopen en ja, er zijn zware momenten bij, maar je doet het om terug beter te worden en neemt het zoals het komt en stap voor stap, dag na dag en je weet, dan kom ik er wel. Er zijn ergere dingen in 't leven.
Alleen blijft het belachelijk dat één verkeerde beweging in een fractie van een seconde, bijna een half jaar van je leven aan ingrepen en revalidatie kost. Maar goed, we moeten blij zijn dat de medische techniek zo ver staat en dit allemaal kan ... vroeger bleef je gewoon kreupel voor het leven ...
Niet mogen steunen betekent immers je met 2 krukken voortbewegen en dat is alles behalve handig, zo kan je amper dingen verplaatsen, probeer anders maar eens een vaatwasser in en uit te laden ofzo ... of zelfs gewoon een kop koffie van de keuken naar de living te brengen. Nee, eigenlijk moet je voor zowat bijna alles wel de hulp van iemand inroepen en dat gaat snel vervelen (voor beide partijen).
Maar goed, ze gaan uiteindelijk wel voorbij die vervelende eerste 3 weken en behalve een zwelling van mijn onderbeen (10 dagen na de ingreep), waarschijnlijk door verplaatsing van allerhande vloeistoffen en stolsels in de knie en het been, verliep alles volgens planning en zonder verdere complicaties.
Die eerste week dat je dan eindelijk mag/moet beginnen steunen is ook niet evident ... je moet dan immers eerst wat steunen maar nog steeds je 2 krukken gebruiken en dat laten evolueren naar 1 kruk om ten slotte zonder krukken te eindigen. Geloof me, de wil om dat te doen is er zeker, want je wil graag terug enige zelfstandigheid en onafhankelijkheid bemachtigen ... maar zoals met alles (en zeker na 3 weken te hebben platgelegen met de benen omhoog) gaat dit niet van de ene dag op de andere.
Mijn linker dijbeen was ook nog maar een fractie van wat het geweest was (duidelijk te zien naast het rechter), wat een normaal gevolg is van het niet gebruik maken van deze spieren, ook dat moet weer helemaal terug opgebouwd worden.
Maar goed, eens ook die (nog steeds moeilijke) week voorbij, heb je zeker nog een paar weken nodig om echt goed mobiel te worden. Het steeds verder plooien en strekken van de knie en het tegelijk opbouwen van spiermassa zorgt daarvoor. Naast het dagelijks half uur kine en het fietsen op de hometrainer thuis, moet je van elk moment in de zetel gebruik maken om plooi- en strek-oefeningen uit te voeren.
Sinds vorige week ben ik ook gestopt met het dragen van mijn brace. Aangezien deze toch al enige tijd het volledig plooien en strekken toeliet, vond ik dat deze nog maar weinig meerwaarde bood en mij eigenlijk meer hinderde dan steun gaf. Uiteraard beveelt men het dragen hiervan wel nog aan, indien je meer risicovolle activiteiten zou gaan beoefenen, maar de behoefte om (uitgezonderd op de hometrainer of in een zwembad) aan sport te gaan doen, ontbreekt mij voorlopig nog volledig (en dat zal nog wel een hele tijd zo blijven). In principe zou 9 maanden na de operatie je terug alle activiteiten (incl. voetbal) mogen hervatten, maar tot het spelen van een match (niet gewoon een balletje trappen met de kinderen), zal men mij niet gauw meer kunnen overhalen.
Ondertussen stap ik al bijna weer zonder te manken ... mijn knie strekt zich nog niet 100% vanzelf (er moet nog steeds wat druk op uitgeoefend worden), maar toch bijna en met nog wat kine komen we er wel.
En is dat nu zo'n zware ingreep als ze zeggen en zou je er opnieuw voor gaan?
Ja en Ja. Voor iedereen jonger dan zestig en voor alle actieve zestigplussers, is er eigenlijk geen keuze, dan kies je voor een operatie. En ja, het moment waarop de specialist me zei dat niet alleen mijn meniscus gescheurd en omgeplooid was, maar ook mijn voorste kruisband volledig over was ... dat zal mij nog lang bij blijven, dat was een slag in mijn gezicht. Maar goed, het is (voorlopig toch) allemaal goed afgelopen en ja, er zijn zware momenten bij, maar je doet het om terug beter te worden en neemt het zoals het komt en stap voor stap, dag na dag en je weet, dan kom ik er wel. Er zijn ergere dingen in 't leven.
Alleen blijft het belachelijk dat één verkeerde beweging in een fractie van een seconde, bijna een half jaar van je leven aan ingrepen en revalidatie kost. Maar goed, we moeten blij zijn dat de medische techniek zo ver staat en dit allemaal kan ... vroeger bleef je gewoon kreupel voor het leven ...
Smartphones
Spannende tijden in smartphone land met de lanceringen van prachtige nieuwe toestellen zoals de Samsung Galaxy S4 en de Sony Xperia Z ...
Ik probeer zelf de vervanging van mijn Nexus S nog even uit te stellen, maar een toestel met een veel betere camera en scherm zou natuurlijk wel zeer welkom zijn. Interessant om te zien wat Apple en Google nog in petto zouden hebben dit jaar en hoe die toestellen zich zullen laten vergelijken met bovenstaande. De waterbestendigheid van de Xperia Z in combinatie met de stevige specs, maken daar alvast een interessant toestel van. Iedereen is ook zeer te spreken van het design van de HTC One, al ben ik zelf geen Sense liefhebber (meer). Wat dat betreft heeft de volgende Nexus natuurlijk weeral een pluspunt op zak, al hoop ik dat ze daar deze keer wel eens voluit zullen gaan wat de camera betreft. Van Apple verwacht ik geen wonderen, ik ben nog altijd fan van de iPad4, maar qua smartphone prefereer ik toch Android over iOS.
Ik probeer zelf de vervanging van mijn Nexus S nog even uit te stellen, maar een toestel met een veel betere camera en scherm zou natuurlijk wel zeer welkom zijn. Interessant om te zien wat Apple en Google nog in petto zouden hebben dit jaar en hoe die toestellen zich zullen laten vergelijken met bovenstaande. De waterbestendigheid van de Xperia Z in combinatie met de stevige specs, maken daar alvast een interessant toestel van. Iedereen is ook zeer te spreken van het design van de HTC One, al ben ik zelf geen Sense liefhebber (meer). Wat dat betreft heeft de volgende Nexus natuurlijk weeral een pluspunt op zak, al hoop ik dat ze daar deze keer wel eens voluit zullen gaan wat de camera betreft. Van Apple verwacht ik geen wonderen, ik ben nog altijd fan van de iPad4, maar qua smartphone prefereer ik toch Android over iOS.
Twee operaties later ...
Zoals ik hier al eerder vermeld had, was een verkeerde beweging met mijn knie tijdens de kerstvakantie de oorzaak van een sportblessure. Initieel dacht (en hoopte) ik dat het "slechts" om een meniscusletsel zou gaan ... helaas bleek de schade veel groter.
Na een maand met een gescheurde en deels omgeplooide meniscus te hebben rondgelopen (Bucket handle tear voor de kenners), heeft men eind januari een eerste arthroscopie uitgevoerd om allereerst de meniscus te herstellen. Dit ging vrij vlot, maar een goeie anderhalve maand kine bleek toch nodig om de knie weer goed te kunnen plooien en strekken.
Hierna volgde dan begin deze week de (hopelijk) laatste ingreep, waarbij via een incisie onder de knie enkele pezen geoogst werden om deze vervolgens op te spannen tussen een klem en een schroef (via arthroscopie), ter vervanging van mijn volledig gescheurde voorste kruisband (ACL). Bij dergelijke ingreep komt het nodige boorwerk aan bod en mag men de eerste 3 weken de kruisband ook niet belasten (niet steunen en niet meer dan 20° strekken), wat vrij pijnlijk en vervelend is. Ter bescherming draag ik dan ook een brace, waarvan de plooihoek geblokkeerd is tussen 20 en 90°. Dagelijkse inspuitingen & het dragen van steunkousen moeten DVT/flebitis verhinderen. Daarnaast is dagelijkse kine nodig om verstijving van de knie tegen te gaan. Ik kijk nog aan tegen een drietal maanden revalidatie, maar als alles goed gaat, kan het vanaf nu alleen nog maar beter worden.
Na een maand met een gescheurde en deels omgeplooide meniscus te hebben rondgelopen (Bucket handle tear voor de kenners), heeft men eind januari een eerste arthroscopie uitgevoerd om allereerst de meniscus te herstellen. Dit ging vrij vlot, maar een goeie anderhalve maand kine bleek toch nodig om de knie weer goed te kunnen plooien en strekken.
Hierna volgde dan begin deze week de (hopelijk) laatste ingreep, waarbij via een incisie onder de knie enkele pezen geoogst werden om deze vervolgens op te spannen tussen een klem en een schroef (via arthroscopie), ter vervanging van mijn volledig gescheurde voorste kruisband (ACL). Bij dergelijke ingreep komt het nodige boorwerk aan bod en mag men de eerste 3 weken de kruisband ook niet belasten (niet steunen en niet meer dan 20° strekken), wat vrij pijnlijk en vervelend is. Ter bescherming draag ik dan ook een brace, waarvan de plooihoek geblokkeerd is tussen 20 en 90°. Dagelijkse inspuitingen & het dragen van steunkousen moeten DVT/flebitis verhinderen. Daarnaast is dagelijkse kine nodig om verstijving van de knie tegen te gaan. Ik kijk nog aan tegen een drietal maanden revalidatie, maar als alles goed gaat, kan het vanaf nu alleen nog maar beter worden.
HURTS
Ik kijk al een hele tijd uit naar het nieuwe album van HURTS (het synthpopduo uit Manchester). De schijf heeft de naam EXILE meegekregen en wordt op 11/03/13 verwacht.
De eerste single eruit "Miracle" kan je nu al beluisteren, bv. hier: http://www.youtube.com/watch?v=UPo1_wDE_BY
En dat is alvast weer een voltreffer, net als de meeste nummers op hun debuutalbum Happiness!
De eerste single eruit "Miracle" kan je nu al beluisteren, bv. hier: http://www.youtube.com/watch?v=UPo1_wDE_BY
En dat is alvast weer een voltreffer, net als de meeste nummers op hun debuutalbum Happiness!
iPad4
Tijdens de kerstvakantie (en mede door mijn gebrek aan mobiliteit (zie sportblessure)) wou ik een nieuw tablet. Onze Archos 101 G8 kon mij al een hele tijd niet meer bekoren, voornamelijk door het gebrek aan snelheid en de onmogelijkheid om hierop een Android-versie te draaien die ook werkelijk voor tablets ontwikkeld werd. Ook al hebben de Android tablets een hele ontwikkeling doorgemaakt, ik wou niet opnieuw teleurgesteld worden en dus zou het sowieso een iPad worden. Bleef alleen nog de keuze tussen een iPad4 of een mini-iPad ... Ik voelde wel wat voor die laatste, maar je moet zoiets altijd rationeel benaderen. Indien het ding ook vaak buitenshuis gebruikt zou worden, zou ik voor een mini met 3G gaan, geen twijfel. Maar in dit geval is het voornamelijk een toestel voor in de living en dan is de iPad4 met groter scherm, retina-resolutie, een ultra snelle processor en WiFi-only een veel meer logische keuze.
De kinderen zijn er allemaal gek van en heus niet alleen om er spelletjes op te spelen, zo zit Hanne volop tafels van vermenigvuldigingen te leren op school en vindt ze het ook geweldig om deze in allerhande verschillende (ook gratis) educatieve apps spelenderwijs te oefenen. Ook Jasper kon ik al boeien met een educatieve app over de planeten in ons zonnestelsel (hij is er wat jong voor, maar vindt het toch al cool).
Wat mezelf betreft ben ik vooral dol van de manier waarop de Yelo app werkt, het is gewoon de dag tegen de nacht in vergelijking met de Android versie (toegegeven, ik heb deze nog niet op de Nexus 7 ofzo getest, dus misschien dat die daar ook goed werkt). De beeldkwaliteit is super en alles werkt heel soepel en vloeiend (bv. het glijden doorheen de programma-gids).
Kortom de aankoop is nu al een succes te noemen en we zijn nog maar pas begonnen met het ontdekken van de mogelijkheden.
Is het allemaal zo geweldig dan? Wel, mijn vooroordeel dat ik in iOS een weelde aan apps zou tegenkomen die ik niet kan vinden bij Android, is toch wat bijgesteld. Voor een smartphone vind ik nog altijd niks mis met Android en de daarvoor beschikbare apps. Voor een tablet is inderdaad het aanbod op iOS nog steeds groter, maar ook in zeer veel gevallen betalend. Nu is het op zich niet abnormaal dat mensen die waardevolle content aanbieden hier ook geld voor terug willen, alleen ben ik niet het type dat zijn geld graag kwistig rondstrooit in een app-store in de hoop om iets interessant tegen te komen. Vele apps bieden hier een oplossing voor door de basis app gratis aan te bieden en extra content betalend te maken, dit geeft de kans om uit te testen of de app in kwestie zijn geld waar is en dat vind ik een prima systeem. Helaas is dit niet altijd het geval en als je dan de commentaren bij sommige apps leest, waaronder bijvoorbeeld "deredactie.be" van onze openbare omroep VRT, dan is het toch ronduit schaamtelijk dat een publieke omroep die grotendeels draait op belastinggeld, nog eens geld vraagt voor een app, die (volgens de commentaren) niet eens naar behoren werkt (ik heb het zelf niet getest, ik gooi liever geen geld weg).
Ook vind ik het spijtig dat de Angrybirds saga bv. in gratis versie veel beperkter is op iOS dan op Android, volgens mij moet het volstaan om een onderscheid te hebben tussen gratis met reclame of betalend reclame-vrij zonder al te veel inhoud achter te houden. Gelukkig zijn er af en toe wel promoties (zoals recent, waardoor je Angrybirds Rio HD tijdelijk gratis kon krijgen).
Kortom ik heb ondertussen al een meer realistisch beeld over het aanbod aan iOS apps en ik vind het zeker niet slecht (in veel gevallen beter dan op Android, puur voor wat betreft tablet apps), maar er is ook nog veel ruimte voor verbetering, zeker wat de gratis of goedkopere apps betreft. En wat de duurdere apps betreft, daarvan vind ik dat men steeds een gratis basis-versie zou moeten voorzien, zodat men je ook eerst kan overtuigen dat het zijn prijs waard is.
De kinderen zijn er allemaal gek van en heus niet alleen om er spelletjes op te spelen, zo zit Hanne volop tafels van vermenigvuldigingen te leren op school en vindt ze het ook geweldig om deze in allerhande verschillende (ook gratis) educatieve apps spelenderwijs te oefenen. Ook Jasper kon ik al boeien met een educatieve app over de planeten in ons zonnestelsel (hij is er wat jong voor, maar vindt het toch al cool).
Wat mezelf betreft ben ik vooral dol van de manier waarop de Yelo app werkt, het is gewoon de dag tegen de nacht in vergelijking met de Android versie (toegegeven, ik heb deze nog niet op de Nexus 7 ofzo getest, dus misschien dat die daar ook goed werkt). De beeldkwaliteit is super en alles werkt heel soepel en vloeiend (bv. het glijden doorheen de programma-gids).
Kortom de aankoop is nu al een succes te noemen en we zijn nog maar pas begonnen met het ontdekken van de mogelijkheden.
Is het allemaal zo geweldig dan? Wel, mijn vooroordeel dat ik in iOS een weelde aan apps zou tegenkomen die ik niet kan vinden bij Android, is toch wat bijgesteld. Voor een smartphone vind ik nog altijd niks mis met Android en de daarvoor beschikbare apps. Voor een tablet is inderdaad het aanbod op iOS nog steeds groter, maar ook in zeer veel gevallen betalend. Nu is het op zich niet abnormaal dat mensen die waardevolle content aanbieden hier ook geld voor terug willen, alleen ben ik niet het type dat zijn geld graag kwistig rondstrooit in een app-store in de hoop om iets interessant tegen te komen. Vele apps bieden hier een oplossing voor door de basis app gratis aan te bieden en extra content betalend te maken, dit geeft de kans om uit te testen of de app in kwestie zijn geld waar is en dat vind ik een prima systeem. Helaas is dit niet altijd het geval en als je dan de commentaren bij sommige apps leest, waaronder bijvoorbeeld "deredactie.be" van onze openbare omroep VRT, dan is het toch ronduit schaamtelijk dat een publieke omroep die grotendeels draait op belastinggeld, nog eens geld vraagt voor een app, die (volgens de commentaren) niet eens naar behoren werkt (ik heb het zelf niet getest, ik gooi liever geen geld weg).
Ook vind ik het spijtig dat de Angrybirds saga bv. in gratis versie veel beperkter is op iOS dan op Android, volgens mij moet het volstaan om een onderscheid te hebben tussen gratis met reclame of betalend reclame-vrij zonder al te veel inhoud achter te houden. Gelukkig zijn er af en toe wel promoties (zoals recent, waardoor je Angrybirds Rio HD tijdelijk gratis kon krijgen).
Kortom ik heb ondertussen al een meer realistisch beeld over het aanbod aan iOS apps en ik vind het zeker niet slecht (in veel gevallen beter dan op Android, puur voor wat betreft tablet apps), maar er is ook nog veel ruimte voor verbetering, zeker wat de gratis of goedkopere apps betreft. En wat de duurdere apps betreft, daarvan vind ik dat men steeds een gratis basis-versie zou moeten voorzien, zodat men je ook eerst kan overtuigen dat het zijn prijs waard is.
Sportblessure
Het klinkt ongeloofwaardig voor mensen die mij kennen en toch ben ik erin geslaagd om 2012 op de valreep nog af te sluiten met het oplopen van een sportblessure. Ja, sport is niet gezond, zeker niet als je het veel te weinig doet en mijn gewicht zorgt ook voor extra risico's, zeker bij sporten die mogelijk zwaar(der) belastend zijn zoals zaalvoetbal ...
Daar komt nog bij dat ik in mijn leven eigenlijk nooit gevoetbald heb (uitgezonderd wat geprutst op een speelplaats of in een les LO) en ik de ondergrond van zo'n zaal ook niet echt gewoon ben.
Op zich was het een leuk initiatief om eens met de ouders van onze U6 voetballertjes tijdens de vakantie nuttig gebruik te maken van de gereserveerde sporthal (die normaal voor jeugdtrainingsessies gebruikt wordt, maar nu normaal onbenut zou zijn gebleven door de feestdagen).
Het begon ook allemaal heel gezellig en ik was er (mede dankzij mijn sterke medespelers, die wel ervaren voetballers zijn) zelfs in geslaagd om tijdens de eerste helft te scoren. Vroeg in de 2e helft ging het echter mis, tijdens mijn 2e doelpunt maakte ik een verkeerde beweging waarbij mijn knie draaide, terwijl mijn voet bleef staan ... met een knakkend geluid en helse kniepijn dook ik langs het doel de grond op. De vrouw sloeg het gade vanuit de cafetaria en vreesde al voor de rest van haar/onze vakantie ...
Initieel leek het nog mee te vallen, maar binnen het half uur was mijn knie behoorlijk gezwollen en kreeg ik het gevoel geen steun meer te hebben (bij het verlaten van de douche, ben ik nog eens goed op mijn gat gevallen). Een paar uur wachten op de spoed bracht weinig soelaas, behalve de raad om de knie te laten ontzwellen en een afspraak bij een specialist te maken ...
Een week later wist deze me te vertellen dat het naar alle waarschijnlijkheid om een meniscus-letsel gaat.
Ondertussen heeft men een NMR-scan van mijn knie gemaakt en het is nu afwachten tot de volgende afspraak bij de dokter, maar allicht wordt het een arthroscopie ...
Ja, 1 seconde sport kan de gezondheid schaden.
Daar komt nog bij dat ik in mijn leven eigenlijk nooit gevoetbald heb (uitgezonderd wat geprutst op een speelplaats of in een les LO) en ik de ondergrond van zo'n zaal ook niet echt gewoon ben.
Op zich was het een leuk initiatief om eens met de ouders van onze U6 voetballertjes tijdens de vakantie nuttig gebruik te maken van de gereserveerde sporthal (die normaal voor jeugdtrainingsessies gebruikt wordt, maar nu normaal onbenut zou zijn gebleven door de feestdagen).
Het begon ook allemaal heel gezellig en ik was er (mede dankzij mijn sterke medespelers, die wel ervaren voetballers zijn) zelfs in geslaagd om tijdens de eerste helft te scoren. Vroeg in de 2e helft ging het echter mis, tijdens mijn 2e doelpunt maakte ik een verkeerde beweging waarbij mijn knie draaide, terwijl mijn voet bleef staan ... met een knakkend geluid en helse kniepijn dook ik langs het doel de grond op. De vrouw sloeg het gade vanuit de cafetaria en vreesde al voor de rest van haar/onze vakantie ...
Initieel leek het nog mee te vallen, maar binnen het half uur was mijn knie behoorlijk gezwollen en kreeg ik het gevoel geen steun meer te hebben (bij het verlaten van de douche, ben ik nog eens goed op mijn gat gevallen). Een paar uur wachten op de spoed bracht weinig soelaas, behalve de raad om de knie te laten ontzwellen en een afspraak bij een specialist te maken ...
Een week later wist deze me te vertellen dat het naar alle waarschijnlijkheid om een meniscus-letsel gaat.
Ja, 1 seconde sport kan de gezondheid schaden.
Abonneren op:
Posts (Atom)